Ερώτηση: Ποιος ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που έζησε στην Απαγορευμένη Πόλη;
Γρήγορη απάντηση: Ο τελευταίος κάτοικος της Απαγορευμένης Πόλης ήταν ο αυτοκράτορας Puyi, ο οποίος έζησε εκεί μέχρι την εκδίωξή του το 1924, μετά την πτώση της δυναστείας Qing.
Ιστορικό Υπόβαθρο: Η Διπλή Ταυτότητα της Απαγορευμένης Πόλης
Χτισμένη το 1420, η Απαγορευμένη Πόλη ήταν το αυτοκρατορικό παλάτι του Μινγκ και Qing δυναστείες. Χρησίμευε τόσο ως κατοικία του αυτοκράτορα όσο και ως πυρήνας πολιτικής εξουσίας. Μετά την πτώση των Τσινγκ το 1912, το παλάτι σταδιακά μετατράπηκε από βασιλικό θύλακα σε δημόσιο μουσείο — ένας μετασχηματισμός που σημαδεύτηκε από την ιστορία του τελευταίου κατοίκου του.
Δείτε επίσης: Οδηγός Ταξιδιού για την Απαγορευμένη Πόλη >>>
Βασική απάντηση: Κατοικία και απέλαση του Puyi
Ειδικό καθεστώς του Πουγί
Ποιος ήταν: Ο Αϊσίν Γκιόρο Πουγί, ο 12ος και τελευταίος αυτοκράτορας της δυναστείας Τσινγκ, ενθρονίστηκε σε ηλικία 3 ετών το 1908 και παραιτήθηκε το 1912.
Δικαίωμα παραμονής: Υπό το Άρθρα Ευνοϊκής Μεταχείρισης του Οίκου Qing (1912), ο Πουγί διατήρησε τον αυτοκρατορικό του τίτλο και του επετράπη να ζει στην Εσωτερική Αυλή (π.χ., Αίθουσα Γιανγκσίν, Παλάτι Τσουξιού) με ετήσιο επίδομα 4 εκατομμυρίων ασημένιων τάελ από τη Δημοκρατία της Κίνας.
Η ζωή μέσα: Ο Πουγί έλαβε δυτική εκπαίδευση από τον Βρετανό δάσκαλο Ρέτζιναλντ Τζόνστον, έφερε στο παλάτι σύγχρονα αντικείμενα όπως ποδήλατα, πιάνα και τηλέφωνα, και μάλιστα έπαιζε τένις στις αυλές. Η αυτοκράτειρά του Γουάνρονγκ και η σύζυγός του Γουενσιού διέμεναν επίσης εκεί.
Το σημείο καμπής του 1924
| Ημερομηνία | Συμβάν |
|---|---|
| Οκτ 1924 | Ο πολέμαρχος Φενγκ Γιουσιάνγκ πραγματοποίησε πραξικόπημα στο Πεκίνο, κατάργησε τον αυτοκρατορικό τίτλο του Πουγί και ανακάλεσε το δικαίωμά του να διαμένει στην Απαγορευμένη Πόλη. |
| 5 Νοεμβρίου 1924 | Ο στρατηγός Λου Ζονγκλίν οδήγησε στρατεύματα στο παλάτι, πιέζοντας τον Πουγί με την απειλή κανονιών από τον λόφο Τζινγκσάν, δίνοντάς του 3 ώρες για να φύγει. |
Αποτέλεσμα: Ο Πουγί, βιαστικά, υπέγραψε έγγραφα και έφυγε με τον Γουανρόνγκ, τον Γουενσιού και περιορισμένα υπάρχοντά του, τερματίζοντας τα 12 χρόνια παραμονής μετά την παραίτηση.
Διεθνής αντίδραση: Οι Times του Λονδίνου το χαρακτήρισε «ορόσημο στην πρόοδο της δημοκρατίας στην Κίνα», ενώ τα ιαπωνικά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν τον Πουγί ως «θύμα», ανοίγοντας το δρόμο για τον μετέπειτα ρόλο του ως αυτοκράτορα-μαριονέτα του Μαντσουκούο.
Συνέπειες: Η Νέα Ζωή του Παλατιού
Από την Αυτοκρατορική Κατοικία στο Μουσείο
Τον Οκτώβριο του 1925, το Μουσείο του Παλατιού άνοιξε επίσημα, εκθέτοντας πάνω από 1,17 εκατομμύρια αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων πινάκων ζωγραφικής, νεφρίτη και κεραμικών.
Το 1987, η UNESCO το συμπεριέλαβε στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς, μετατοπίζοντας την αποστολή της προς τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και την εκπαίδευση του κοινού.
Τα τελευταία χρόνια του Πουγί
1932–1945: Μαριονέτα αυτοκράτορας του Μαντσουκούο υπό ιαπωνικό έλεγχο.
1945: Συνελήφθη από τη Σοβιετική Ένωση.
1959: Έλαβε χάρη στη ΛΔΚ, έζησε ως πολίτης μέχρι τον θάνατό του το 1967.
Συγκριτική Προοπτική
Ιαπωνία: Ο αυτοκράτορας εξακολουθεί να διαμένει στο Αυτοκρατορικό Παλάτι του Τόκιο, αν και επιτρέπεται μερική δημόσια πρόσβαση.
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: Η βασιλική οικογένεια ζει στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, τα οποία ανοίγουν επίσης ορισμένες περιοχές στους επισκέπτες.
